ความเดิมตอนที่แล้วใน ก็อตแธม
มาริโออาจใช้ชีวิตแบบปกติได้ จิมไม่ต้องฆ่าเขาก็ได้
เจมส์ กอร์ดอนก็เป็นพวกมัน
ถ้าฉันออกไปได้เมื่อไหร่ มันจะเป็นคนแรกที่โดนพิพากษา
ตอนนี้ สภากำลังเตรียมอาวุธ ที่ทำลายเมืองนี้ได้
ต้องเป็นไวรัสแน่ ฉันมั่นใจ
ฉันเพิ่งค้นพบว่าชายคนนี้ หลอกลวงฉันมาตั้งแต่ต้น
ฉันอยากให้คุณฆ่าเขา
เธอติดอยู่ที่นั่นมาตลอด บรูซ
และเพื่อให้เธอยอมรับมัน เธอจะต้องให้ฉันสอน
เซลิน่า เดี๋ยว เมืองนี้กำลังจะถูกพิพากษา
- เธอต้องไปจากก็อตแธมเดี๋ยวนี้ - งั้นนายบอกฉันทำไมล่ะ
- เพราะฉันเป็นห่วงเธอ - นายไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ
เธอฟื้นแล้ว
- เซลิน่า นี่คิดจะไปไหน - มีคนที่ฉันต้องไปฆ่า
ใครคือสภาลึกลับนี่
หลังเอ็ดไปออกทีวี โอ๊ะโอ จู่ๆ เขาก็หายตัวไป
- ออสวอลด์ ลืมมันซะ - โทษที คงไม่ได้ว่ะ
พวกนายจะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉันขอคุยกับคนที่ดูแลที่นี่
ออสวอลด์
นายยังไม่ตาย
นายรอดมาได้ยังไง
การที่นายยิงฉันนะ เอ็ด ทำให้ฉันมีเป้าหมายที่จะมีชีวิต
เพื่อแก้แค้น
ใช่ เว้นแต่ว่า...
- ทำอะไรวะ - แค่อยากให้ชัวร์ว่าไม่ใช่ผี
- จะบ้าเหรอ - นายนี่ตายยากจริงๆ
เหมือนแมลงสาบมากกว่าเพนกวินอีก
แล้วก็อย่าได้เรียกฉันว่า เอ็ด
ฉันคือเดอะ ริดเลอร์
ฉันกลายเป็นเขาตอนที่ฉันฆ่านาย
รู้หมือไร่ เอ็ด
ฉันยังไม่ตายโว้ย
ก็ใช่ สำหรับตอนนี้นะ
ฉันกลับมาจากความตายเพื่อฆ่านาย เอ็ด
แต่ดันกลายเป็นนักโทษเสียเอง
นายคิดว่าไอ้ห้องขังนี่จะหยุดฉันได้เหรอ
แต่จากที่ฉันเห็น นายก็อยู่ในจุดที่ฉันต้องการพอดีนะ
ก็อาจจะ
แต่อีกไม่นานหรอก
เซลิน่า
เธอรอดมาได้ยังไง
ฉันมาที่นี่เพื่อสิ่งเดียว และนั่นไม่ใช่การตอบคำถามแก
อาจฟังดูแปลกๆ นะ แต่ฉันดีใจที่เธอรอด
เออ แปลก
ก็แกผลักฉันลงมา จากหน้าต่างชั้น 4 นี่หว่า
ฉันมีทางเลือกด้วยเหรอ เธอกำลังจะบอกอัลเฟรด
เรื่องที่แกเป็นตัวประหลาดเหรอ
หรือเรื่องที่แกเป็นไอ้ตัวปลอม ที่ลักพาตัวบรูซ เวย์นตัวจริง
เซลิน่า หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้
เขาไม่ใช่บรูซ เขาไม่ใช่บรูซ
ให้ตายสิ เซลิน่า
เธอทำร้ายผม อัลเฟรด เธอเป็นอะไรไม่รู้
- เราต้องพาเธอไปหาหมอ - คุณก็เห็น เธอบ้าไปแล้ว
วางเหล็กนั่นลง คุณหนูบรูซ
ผมบอกให้วางมันลงไง
อัลเฟรด
คุณหนูบาดเจ็บนี่นา
นี่นายไม่รู้สึกเจ็บใช่มั้ย
ใช่มั้ย
ฉันจะถามนายดีๆ นะ
ไม่งั้นนายจะได้เจ็บจริงๆ แน่
บรูซอยู่ที่ไหน
บรูซกำลังทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่
เหมือนที่ผมทำ
ถามครั้งสุดท้าย บรูซอยู่ที่ไหน
คุณใจดีกับผมเสมอ อัลเฟรด
แม้แต่ตอนที่คุณคิดว่าผมไม่ใช่บรูซ
ได้โปรด ขอร้อง
บอกฉันมาว่าบรูซอยู่ที่ไหน
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน บรูซ
[ก็อตแธม]
ลี ลี
ตื่นได้แล้ว
มาริโอ
คุณโอเคใช่มั้ย
ฉันฝันน่ากลัวมากๆ เลย
จริงเหรอ ฝันว่าอะไรล่ะ
มีไวรัสระบาดในเมือง
มันปลดปล่อยด้านมืดในจิตใจของแต่ละคนออกมา
- คุณติดเชื้อด้วย - จริงเหรอ
แล้วด้านมืดของผมคืออะไรล่ะ
คุณหึงฉันกับจิม
ไม่เอาน่า หึงคุณกับจิม กอร์ดอนงั้นเหรอ
- โทษที ก็คุณเป็นจริงๆ - แต่ผมสูงกว่าเขานะ
เฮ้ มีอะไรรึเปล่า
ในคืนวันแต่งงานของเรา เขายิงคุณ
ที่รัก มันดูจริงมาก ฉันเสียคุณไป
คุณไม่ได้เสียผมไป ผมอยู่นี่ไง
คุณกินยาแล้ว เข้านอนดีกว่า
- ฉันเสียใจจริงๆ - ผมรู้
ดื่มสิ
คิดดูสิฮาร์วีย์
สภามีตัวตนมาเป็นร้อยปี
มันเป็นไปได้ที่พวกเขา จะมีแหล่งกบดานทั่วเมือง
แล้วก็ซ่อนระเบิดไวรัสไว้สินะ ก็มีเหตุผล
ใช่ ฉันเลยค้นดู ในรายการอสังหาของแคธรีน
เธอเป็นเจ้าของตึกแถว ใกล้ท่าเรือมิลเลอร์
แต่ขนาดของสถานที่ที่เธอแจ้งไว้ กับในพิมพ์เขียวมันไม่ตรงกัน
มันผิดไปตั้ง 2,000 ตารางฟุต
นายคิดว่าที่นั่นมีห้องลับ
โอเค แต่ถ้าคิดแบบนั้น
แปลว่าพวกเขามีห้องลับอยู่ทั่วทั้งเมือง
แล้วไอ้ระเบิดไวรัสนี่ อาจถูกเก็บไว้ที่ไหนก็ได้
นายเป็นพวกมันแล้วนี่
ถ้าแคธรีนไว้ใจนาย ทำไมไม่รอให้เธอพูดเองล่ะ
เพราะถ้าฉันแอบทำเงียบๆ ได้ เธอจะไม่มีทางรู้ตัว
และถ้าเราเจอระเบิด เราจะหยุดมันได้
แล้วไอ้ห้องลับนี่มันอยู่ตรงไหน
ลูเชียสบอกว่าชั้นใต้ดิน
อ๋อ ลูเชียสบอกว่าชั้นใต้ดิน งั้นเราก็ควรจะดูชั้นใต้ดินสินะ
- นายเป็นอะไรของนาย - ก็แค่เขาฉลาดกว่าฉัน
- งั้นเหรอ - ไปกันเถอะ
ทำไมถึงไม่มีใครซ่อนอะไรไว้ในนี้เลย
ฉันอยากมาค้นที่นี่จริงๆ นะ น่าจะมีใครซ่อนโรงเหล้าไม่ก็บาร์เปลือย
- ไม่ก็บ่อน - ถูกเผงเลย
อย่างน้อยก็น่าจะลองพิจารณาดูบ้าง
นี่ค่อยดูเหมือนห้องลับหน่อย
นี่อะไร
มีรอยแยกบนกำแพง ฉันว่ามันคงเป็นประตู
ลองเปิดไฟดูสิ
เราต้องหาทางเข้าไป
ไม่ได้ฟลุกนะเว้ย
พระเจ้า
- ไม่เห็นมีระเบิดเลย - นั่นสิ
ถ้าเจอง่ายๆ จะเรียกว่าซ่อนเหรอ
นั่นอะไร
ดูเหมือนนกฮูก
ทำมาจาก...
คริสตัล
นี่มันก็อตแธมนี่นา
เราอยู่ตรงนั้นไง ที่มุมล่างขวา
ใช่
นายคิดว่าจุดขาวบนแผนที่คืออะไร
- สถานที่ลับของสภาเหรอ - ก็เป็นไปได้
ถ้าใช่ ที่ใดที่หนึ่งน่าจะมีระเบิดอยู่
- โอ้ พระเจ้าช่วยกล้วยทอด - หมอบลง
ยังขยันเหมือนเดิมเลยนะ จิม
ตรงกันข้ามกับบุลล็อคเลย
จำได้มั้ย ฉันบอกว่าจะมาลงโทษนาย
ฉันมาทำตามสัญญาแล้ว
ไม่ๆ ผมขอสายกอร์ดอน นักสืบจิมกอร์ดอน
บอกให้เขาโทรกลับทันที ที่เขาได้ข้อความด้วย
เธอควรไปหาหมอ
ก็ได้ งั้นตามใจ
ลองคิดดูดีๆ สิ เธอจำอะไรได้อีก
ก็มีแค่ที่ฉันบอกคุณนั่นแหละ อัลเฟรด
ร่างโคลนมาหาฉัน
บอกว่าก็อตแธมจะถูกพิพากษา
และจะมีคนล้มตายจำนวนมาก
เรื่องสภานกฮูกบ้าบอนั่นใช่มั้ย
ฉันเตือนพวกคุณแล้ว
ฉันเตือนแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าคุณไปกระตุกหนวดเสือ
อ๋อ อยากได้เหรียญรางวัลมั้ยล่ะ เรื่องใหญ่ตอนนี้คือพวกเขาจับตัวบรูซไป
- เดี๋ยวนะ คุณคิดว่าเขายังมีชีวิตอยู่เหรอ - คุณหนูยังมีชีวิตอยู่
แล้วเธอ เธอจะต้องช่วยฉันหาเขา
- ขอผ่านดีกว่า - อย่าได้คิดเชียว
ทำไมล่ะ ยังโกรธเรื่องที่บรูซ...
ไม่บอกเรื่องที่แม่เธอ เป็นสิบแปดมงกุฎงั้นเหรอ
คุณหนูซื่อสัตย์กับเธอ เขาเป็นเด็กดี เป็นเพื่อนที่พึ่งพาได้
และตอนนี้เขากำลังมีปัญหา แต่เธอไม่คิดแม้แต่จะช่วยเขา
ฉันไม่เห็นว่าฉันจะได้อะไรเลย
เธอนี่มันน่าอดสูจริงๆ
ไม่ต่างอะไรกับแม่เธอ
งั้นก็ไปเถอะ หนีไปเลย
และอย่าเสนอหน้ามาที่นี่อีก
พอแล้ว ขอบใจ ฉันโอเคแล้ว
บุลล็อค
เด็กคนนี้เห็นตอนที่บาร์นสหนีไป
โอเค ว่าไปไอ้หนู
เขาใส่ชุดหนัง มีขวานติดกับมือ
- ขับรถขนของหนีไป - แบบไหน
แบบที่เอาไว้สับของครับ
- ฉันหมายถึงรถขนของ - อ๋อๆ
รถของร้านเจโนวีส มีทส์
บอกให้ทุกหน่วยมองหารถคนนั้น
บาร์นสพาตัวจิมไปด้วย เราต้องหาให้เจอ
นายทำมีดมาบางเกินไป
จะแทงฉันไม่เข้าเอานะ
เดี๋ยวก็รู้ เอ็ดเวิร์ด
ฉันบอกว่าอย่าเรียกชื่อนั้น
ชื่อไหน เอ็ดเวิร์ดเหรอ
แต่นั่นชื่อนายนะ เอ็ดเวิร์ดไง
ใช่มั้ยเอ็ดเวิร์ด
- เอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ด - พอได้แล้ว
นายมันน่าสมเพช รู้ตัวมั้ย
อย่างน้อย ฉันก็ถูกจับมา
เพราะฉันพยายามสืบหาความจริง
แล้วนายล่ะ
เพราะฉันไม่ได้รักนายงั้นเหรอ
ทำใจเหอะ
ใช่ นายไม่ได้รักฉัน
แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ฉันมาที่นี่
ฉันอยู่ที่นี่เพราะนาย ทำลายสิ่งที่ฉันสร้างมา
ฉันอยู่ที่นี่เพราะนายยิงฉัน
และไม่มีใครที่ทำแบบนาย แล้วจะมีชีวิตรอด
ขอให้โชคดีกับการพร่ำเพ้อ ตอนที่ฉันหนีไปแล้วกัน
เอาเหอะ
ลองหนีดูสิ ฉันจะตะโกนเรียกยาม
ฉันก็คิดไว้แบบนั้นแหละ
ฉันถึงจ้างยามให้วางยานายไง
- นายโกหก - ก็ใช่น่ะสิ
แต่ฉันขโมยลูกดอกมาจากยามเมื่อวันก่อน
จริงๆ ตั้งใจจะใช้กับพวกมัน แต่ว่า...
ที่นายทำนี่มันไม่เท่าไหร่หรอก นายต้อง...
ช่วยด้วย
นายจะทำอะไร หยุดนะ
หุบปาก
ออกสิ
- หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้ - เฮ้ย ทำอะไรวะ
พวกคุณไม่เข้า...
ฉันจะปลดปล่อยเธอ บรูซ
ให้เธอเป็นอิสระจากความโกรธ จากความทรงจำของเธอ
เรายังมีอีกหนึ่งขั้นตอนที่ต้องทำ
การฆาตกรรมพ่อแม่ผม
คุณอยากลบความเจ็บปวดในคืนนั้น
ถูกต้อง
แต่เธอต้องยินยอม
ฉันไม่อาจเอาสิ่งที่เธอไม่ยินยอม
สร้อยไข่มุกของแม่
เก็บมันไว้ แล้วเป็นอิสระจากความเจ็บปวด
กลายเป็นผู้แข็งแกร่ง
กลายเป็นผู้ปกป้องก็อตแธม
ขอโทษครับ ผมอยากจะทำแต่...
ผมทำไมได้ มันทำไม่ได้
งั้นฉันคิดว่า เธอควรได้รู้ความจริงแล้ว
คุณหลอกฉันนะ จิม
หน้าไม่อายเลย
ฉันอุตส่าห์หวังกับเธอไว้ตั้งเยอะ
เธอน่าจะมีได้บทบาท กับอนาคตของก็อตแธม
- ฟังผมก่อนสิ - อย่าหยามเกียรติฉันไปมากกว่านี้เลย
ฉันรู้ว่าเธอขโมยบัตรผ่านของฉัน เข้าไปที่แล็บของ ศจ.สเตรนจ์
แปลกใจจังที่สเตรนจ์ไม่บอกอะไรฉันเลย
คงต้องไปคุยกับเขาสักหน่อย
แล้วเธอลากใคร เข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง
- ที่แน่ๆ คือฮาร์วีย์ บุลล็อคสินะ - นี่มันอะไร สัมภาษณ์ก่อนออกเหรอ
คิดแบบนั้นก็ได้
เธอคุยกับใครอีก
ใครที่เธอบอกเรื่องนี้
สภาสั่งฆ่าพ่อของผม
บีบให้ลุงของผมฆ่าตัวตาย
สภาก็ควรไปตายได้แล้ว
แล้วนี่คุณเป็นอะไรแล้ว สุนัขรับใช้เหรอ
ผมรู้ว่าคุณบ้า แต่อย่างน้อย คุณก็เคยมีจุดยืนนะ
อย่าพยายามให้ ผบ.บาร์นสเป็นศัตรู กับฉันเลย มันเปล่าประโยชน์
เขาไม่ได้ตามล่าเธอเพราะฉันสั่ง
แต่เพราะเขารู้ เหมือนที่ฉันรู้
ว่าเธอคือศัตรูของก็อตแธม
พวกกอร์ดอนนี่หัวดื้อทุกคนจริงๆ
แต่ฉันเสียใจที่เธอ คงไม่ได้เห็นตอนจบของเรื่องนี้
เมื่อเวลามาถึง ก็อตแธมจะต้องล่มสลาย
ท่าน ผบ. เชิญตามสบายนะ
การพิพากษาความผิดของเจมส์ กอร์ดอน จะเริ่มขึ้น ณ บัดนี้
โดยมีแนธาเนียล บาร์นสเป็นผู้พิพากษา เป็นลูกขุน และเป็นเพชฌฆาต
ดูนั่นสิ ดูคุณหมอคนงาม ดูครั่นคร้ามจนผมอยากช่วย
มาเยี่ยมกันถึงโรงพยาบาลจิตป่วย แต่สามีกลับต้องม้วยมรณา
ด้นเก่งเนอะ
- ชีวิตในโรงพยาบาลบ้าเป็นยังไงบ้าง - ก็นะ มันก็มีขึ้นมีลง
โทษทีนะคุณเลสลี แต่คุณดูไม่เป็นตัวเองเลยนะ
ได้นอนเต็มอิ่มบ้างมั้ย
หรือว่าคุณโดนฝันร้ายตามหลอกหลอน
อยากฟังเรื่องตลกมั้ย เจอร์วิส
อ๋อ เล่ามาเลย ผมชอบเรื่องตลก
ฉันไม่เคยโทษนาย ที่ทำให้มาริโอติดเชื้อ
ฉันแค่คิดว่า จะไปโทษคนบ้าทำไม
ฉันเลยโทษจิม
ฉลาดมาก
ถึงแม้ว่าจะฝืนๆ สักหน่อย
ทำไมนายถึงทำแบบนั้น
โถ คุณหมอ
นั่นคือคำถาม ที่ตามหลอกหลอนคุณงั้นเหรอ
ถ้าอยากทำร้ายจิม ทำไมไม่เล่นงานฉัน
ทำไมต้องทำร้ายมาริโอ
จำงานเลี้ยงน้ำชาที่บ้านคุณได้มั้ย
- วันที่นายยิงวาเลอรี เวล - ใช่ คุณความจำดีจริงๆ
คือผมเห็นสายตาที่คุณ มองเจมส์ กอร์ดอน
ตอนนั้นคุณรักเขา
และความรักนั้นทำให้มาริโอต้องตาย
- ไม่สมเหตุสมผลเลย - สมเหตุสมผลสุดๆ ต่างหาก
จิม กอร์ดอนไม่คู่ควรกับความรัก จิม กอร์ดอนไม่สมควรมีใครรัก
ผมทำให้สามีของคุณติดเชื้อ
แล้วคุณก็โทษจิม
ความรักของคุณ กลายเป็นความเกลียดชัง
สมเหตุสมผลจะตายไป
และมันได้ผลด้วย
แต่คุณรู้มั้ยว่ามันตลกตรงไหน
คุณมาริโอผู้น่าสงสาร นอนหลับอยู่ในหลุม
แต่คุณกลับมีชีวิตอยู่ โทษจิม
หรือโทษผม แต่รู้มั้ยว่า จริงๆ แล้วใครเป็นคนผิด
ฉันเอง
ดูสิ ตลกมั้ยล่ะ
กุญแจฉันโดนยึดไปแล้ว
ทีนี้เราทั้งคู่เลยต้องติดอยู่ห้องขังบ้าๆ นี่
นายคงดีใจสินะ
พวกยามซ้อมนายรึเปล่า
ก็เห็นอยู่ว่าทำ
งั้นฉันก็ดีใจแล้ว
ทำไมคนที่จับเราไว้ถึงไม่ฆ่าเราทิ้งล่ะ จะเก็บเราไว้ทำไม
ฉันไม่รู้
ตั้งแต่ฉันเจอกับผู้หญิงที่ชื่อ แคธรีนเป็นครั้งแรก
ฉันก็ไม่เคยได้คุยกับพวกเขาอีกเลย
แต่จากที่ได้ยินพวกยามคุยกัน สภากำลังจะทำลายเมืองนี้
ก็ได้
ในเมื่อนายอยากฆ่าฉัน และฉันอยากฆ่านาย
การติดอยู่ในนี้ ไม่ดีต่อเราทั้งคู่
เราต้องหนี
มีทางเดียวที่เราจะหนีออกไปได้
เราต้องช่วยกัน
แต่เราต้องมีกฎ
- ห้ามลอบกัด - แน่นอน
- และห้ามฆ่ากันในนี้ - ตกลง
และห้ามฆ่ากันหลังจากนี้ 6 ชั่วโมง
ถ้าไปถึงข้างนอกแล้วต้องกลัวว่า นายจะแทงคอฉัน
ฉันคงไม่มีสมาธิ และนั่นไม่ดีแน่
ตกลงก็ได้
งั้นเราจะช่วยกันหนี
เพื่อที่เราจะได้ไปฆ่ากันข้างนอกได้
ตกลง
คุณจะให้ผมดูอะไร
ความจริง บรูซ
ความจริงของฉัน
นี่ไม่ใช่ความทรงจำของผม
นี่เป็นความทรงจำของคุณ
เราไม่มีทางเลือก กฎระบุไว้ชัดเจน และคุณก็ไม่อยู่
โธมัสและมาร์ธา เวย์น เป็นผู้นำของก็อตแธม
เมืองนี้ยกย่องพวกเขา ฉันเองก็ยกย่องพวกเขา
แต่เขาขู่ว่าจะเปิดโปงเรา
แล้วเด็กคนนั้น บรูซล่ะ
ลูกของพวกเขา
เขาปลอดภัยดี
อย่างน้อยก็มีข่าวดีบ้าง
ตลอดเวลาที่ผ่านมา บรูซ
สภาเป็นเครื่องมือที่จะพาเราไปถึงจุดจบ
ซึ่งทำให้เรามีโอกาส ได้ปรับปรุงก็อตแธมขึ้นมาใหม่
เรางั้นเหรอ
คุณเป็นใครกันแน่
ทีละอย่าง บรูซ
สิ่งสำคัญก็คือ เวลาของสภาจบลงแล้ว
และพวกเขาต้องชดใช้ความผิดที่ทำ
- การฆาตกรรมพ่อแม่ผม - ใช่
นี่คือโอกาสของเธอ บรูซ
เธอจะช่วยฉันมั้ย
มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้เลย เจมส์
เราน่าจะได้ช่วยกันคืนความสุขให้เมืองนี้
แต่พอถึงเวลา นายกลับไม่อยู่ข้างฉัน
นายเป็นศัตรูกับก็อตแธม เป็นศัตรูกับความยุติธรรม
มีอะไรจะแก้ต่างมั้ย
ถ้าหมายถึงเรื่องที่ยิงคุณ
แล้วส่งคุณไปอาร์แคม ใช่ อันนี้ผมทำเอง
ฉันพิพากษาให้ประหารชีวิต ด้วยการตัดหัว
และให้คำพิพากษามีผลทันที
คุณรู้ใช่มั้ยว่าเจ้านายใหม่ของคุณ ไม่ต่างอะไรกับกลุ่มฆาตกร
พวกนั้นจะทำลายเมืองนี้ด้วยไวรัส
ทำให้ทั้งคนเลว และคนบริสุทธิ์ต้องติดเชื้อ
นายยังคิดว่าไวรัสนี่ เป็นคำสาปอยู่อีกเหรอ
บอกฉันหน่อยสิ ความแข็งแกร่งมันไม่ดีตรงไหน
ความกระจ่างชัดมันไม่ดีตรงไหน
นายก็ไม่ต่างอะไรกับลี ธอมป์กิ้นส์
พูดอะไรของคุณ
เธอมาหาฉัน หลังจากที่นายฆ่าสามีของเธอ
เธออยากรู้ว่าเขาจะฆ่าเธอมั้ย
ฉันบอกไปว่าไวรัสนี้คือของขวัญ
แต่ก็เหมือนนาย เธอไม่เข้าใจ
ถ้าเธอมาหาคุณจริงๆ สิ่งเดียวที่เธอได้กลับไป
คือความจริงที่ว่ามาริโอ เป็นคนเสียสติไปแล้ว
- มีอะไรจะสั่งเสียมั้ย - มี ตราของผม
ถ้าจะตาย ก็ขอตายในฐานะตำรวจเถอะ
ฉันสมควรได้รับมัน ตำรวจด้วยกันน่าจะเข้าใจ
ตำรวจเหมือนกันงั้นเหรอ
ระวังระเบิดนะ ท่าน ผบ.
ไอ้คนโง่
เจมส์ กอร์ดอน ฉันขอประกาศ...
หยุด อย่าขยับ
- ไม่เป็นไรแล้วนะ - เขาหนีไปแล้ว
- อัลวาเรซ เรื่องบาร์นสเป็นไงบ้าง - ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย
เขาเป็นคนบ้า
วิ่งไปวิ่งมาในชุดหนัง แล้วมีมือเป็นขวานนะโว้ย
โอเค มันเป็นเรื่องปกติในก็อตแธม แต่ช่วยกันหาหน่อยสิวะ
- จิม - ฉันกำลังจะไปที่บ้านแคธรีน
ฉันอาจไปถึง ก่อนที่เธอจะรู้ว่าฉันหนีมาได้
นี่เผื่อเจอบาร์นสอีกรอบ
บุลล็อคพูดสาย ว่าไงนะ
เยี่ยม ยอดมาก ขอบคุณ
โอทูเดิ้ลโทรมา หน่วยจู่โจมนำนายไปก้าวนึง
พวกเขากำลังพาตัวแคธรีนมาที่นี่ ในที่สุดก็มีข่าวดีสักที
กอร์ดอน!
คุณหายหัวไปไหนมา ผมพยายามโทรหาคุณทั้งวัน
อัลเฟรด มีอะไรเหรอ
บรูซ เขาถูกลักพาตัวไป
โธ่ พระเจ้า ขอใช้ชีวิตง่ายๆ บ้าง ไม่ได้เหรอไง
ผมไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้ยังไง แต่บรูซหายตัวไปแน่ๆ
พวกคุณคงไม่เชื่อเรื่องนี้
แต่คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เป็นองค์กรลับ
- ที่คอยจัดการก็อตแธม - พวกสภานกฮูก
พวกเราตามสืบสวนสภานี่
กับผู้หญิงที่ชื่อแคธรีนมาหลายเดือนแล้ว
ผมแฝงตัวเข้าไปอยู่ในองค์กรนี้ และโดนจับได้เมื่อเช้า
- พวกเขาพูดถึงบรูซรึเปล่า - ไม่เลย พวกนั้นจะเอาตัวเขาไปทำไม
คือเราเคยเจอกับพวกเขา เมื่อตอนต้นปี
- เขาหายไปนานรึยัง - ผมไม่รู้
อาจจะหลายวัน หรือหลายสัปดาห์
หลายสัปดาห์เหรอ เจ้านายหายไป แต่คุณไม่รู้เนี่ยนะ หน้าที่คุณนะโว้ย
เรื่องนั้นผมรู้ แต่พวกมันสลับตัวเขา
ด้วยร่างโคลนที่มาจากอินเดียน ฮิลล์
เดี๋ยวนะ ผมได้ยินคุณพูดว่า "ร่างโคลน"
ก็เพราะผมพูดไง
ขอฉันนั่งก่อนนะ
เอาล่ะ มาลองคิดกันก่อน
อัลเฟรด มีอะไรที่คุณกับบรูซทำ
แล้วทำให้พวกสภาสนใจรึเปล่า
เราแอบบุกเข้าไป ในบ้านหลังนึงของพวกเขา
และขโมยบางอย่างที่เราคิดว่า น่าจะใช้สู้กับพวกสภาได้
เราเจอนกฮูกคริสตัลประหลาดๆ
- ที่ผมบังเอิญทำแตกไปแล้ว - นกฮูกคริสตัลเหรอ
คุณเอามันมาประกอบใหม่ได้มั้ย
- ทำไมล่ะ - เราเจอนกฮูกอีกชิ้นเมื่อเช้านี้
ถ้าเราเอาไฟส่อง มันจะมีแผนที่ก็อตแธมปรากฎขึ้นมา
เราคิดว่าแผนที่นั่นระบุ แหล่งกบดานลับของพวกสภา
แปลว่าบรูซอาจจะอยู่ที่นั่นใช่มั้ย
งั้นนกฮูกของพวกคุณอยู่ไหน
เอ่อ คือ จากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น นกฮูกเราก็เลย ตู้ม กลายเป็นโกโก้ครันช์
แต่ถ้าเราซ่อมนกฮูกที่คุณขโมยมาได้
เราอาจเจอทั้งบรูซและระเบิด
คุณยังเก็บชิ้นส่วนไว้ใช้มั้ย
พูดเป็นเล่นไป
ผมเจอเรื่องตั้งเยอะกว่าจะได้ไอ้นกนี่มา แน่นอน ผมเก็บไว้สิ
เดี๋ยวผมกลับไปเอามาให้
ช่วยด้วยจ้า
ช่วยฉันที
ปล่อยฉันออกไป ไม่งั้นเขาตายแน่
ใจเย็นๆ
ทำบ้าอะไรเนี่ย เปิดกรงให้ฉันสิ
ยิงเขาสิ รออะไรอยู่
ช่างเหอะ
ถอยไป ถอยไป
- เดี๋ยวนะ นั่นเยลลีเหรอ - จ๊ะเอ๋
อะไรวะ
แกล้งตายได้เนียนดีนะ
แหม ฉันซ้อมตายจนเซียนแล้วไง
ถ้ามีอะไร ก็รีบรายงานฉันนะ
รับทราบครับ
นักสืบกอร์ดอน
ฉันไม่ควรจะแปลกใจสินะ
ไม่เห็นต้องแปลกใจเลย เอาเธอเข้าไปในห้อง
ผมเห็นแผนที่แล้ว
ผมรู้ว่าสภามีสถานที่ลับมากมายในเมือง
คุณซ่อนระเบิดไว้ที่ไหน
ระเบิดอะไร
บรูซ เวย์นเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้
ทำไมต้องลักพาตัวเขาไป
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
พวกคุณไม่ได้มีอำนาจขนาดนั้น
สภาปกป้องคุณไม่ได้
อีกอย่าง พวกสมาชิกจะคิดยังไง
ถ้าต้องเห็นผู้นำของพวกเขาอยู่ในคุก
เธอคิดว่าฉันเป็นผู้นำงั้นเหรอ
มาถึงขนาดนี้แล้ว
เธอก็ยังไม่รู้อะไรเลยนี่นา
เอาล่ะ
เอาของไป
นี่คือนกฮูกเหรอ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เจอโรม วาเลสก้าทุ่มมันลงพื้น ตอนที่เขาบุกคฤหาสน์
- คุณประกอบมันได้มั้ย - ฉันต่อจิ๊กซอว์ยังไม่ได้เลย
ฉันแค่เอาชิ้นส่วนมายัดๆ ลงไปในร่อง
เดี๋ยวนะ เรามีคนที่...
ปั้นแบบจำลอง ของเหยื่อฆาตกรรมขึ้นมาได้
- ฉันจะโทรเรียกเขา - โอเค
- กอร์ดอนไปไหนแล้ว - เขากำลังสอบสวนแคธรีน มอนโร
- ว่าไงนะ ผู้หญิงจากสภานกฮูกน่ะเหรอ - ใช่
ได้เลย
เฮ้ย ไม่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ผู้หญิงจากสภานกฮูก
ไม่ใช่นะ ผิดคนแล้ว
เอาล่ะ บอกมาว่าบรูซ เวย์นอยู่ไหน
- ไม่งั้นแกจะต้องเสียใจแน่ - อัลเฟรด ให้ผมจัดการดีกว่า
เล่นละครตำรวจดี ตำรวจเลวอีกแล้วเหรอ
ไม่เบื่อบ้างเหรอไง คุณสุภาพบุรุษทั้งหลาย
ใช่ แต่ฉันไม่ใช่ตำรวจนี่
ฉันเป็นพ่อบ้านโว้ย
เฮ้ย นั่นชุดอะไรวะ
หยุดนะ
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
หมอนั่นใคร
ศาลจะทำการตัดสินแล้ว
อัลเฟรด อัลเฟรด อัลเฟรดพอได้แล้ว
- เขาเป็นบ้าไปแล้วเหรอ - มันเป็นวิธีของเขา
บอกฉันมาว่าบรูซ เวย์นอยู่ที่ไหน ยัยปิศาจเฒ่า ไม่งั้นฉันเสียบแกแน่
หรือบางทีฉัน ควรจะเสียบมือแกอีกข้างก่อน
อัลเฟรด
เกิดอะไรขึ้นอีกวะ
ให้ตายสิ
- ใจเย็น ใจเย็นๆ - ผมใจเย็นแล้ว
เฮ้ยๆ พวกนาย หยุดเดี๋ยวนี้เลย
เรามีปัญหาใหญ่ข้างนอกนั่น บาร์นสมาที่นี่
เขากำลังใช้แก๊สยาสลบถล่มที่นี่
ฉันต้องพานาย และยัยนั่นออกไปจากที่นี่ เร็วเข้า
- เอาตัวเธอไป - ลุกขึ้น ลุก!
- เขาอยู่ที่ไหน - ไม่รู้สิ
แก
พวกแกทำให้ที่นี่เสื่อมเสีย
พวกแกทุกคนอ่อนแอและไม่กล้าลงมือทำ
ที่นี่เคยเป็นโบสถ์ของฉัน
เอาล่ะ ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว
บุลล็อค นายกับอัลเฟรด พาแคธรีนออกไปทางที่จอดรถ
ฉันไม่ทิ้งนายไว้กับเขาหรอก
ก็ได้ อัลเฟรดพาเธอออกไป เธอเป็นกุญแจสำคัญในการตามหาบรูซ
- บาร์นส บาร์นส ช่วยฉันด้วย - หุบปากนะ
บาร์นส นี่เป็นโอกาสสุดท้าย มอบตัวซะ
นายกล้าขู่ฉันเหรอ
นายทำลายสิ่งที่ฉันแคร์ที่สุด
และโทษของนายก็คือ ประหารชีวิต
- เขาไม่มอบตัวแน่เลย - ไม่บอกก็รู้
เฮ้ หัวหน้า
ท่าน ผบ.
หยุดทำเรื่องไร้สาระนี่ แล้วพาฉันไปจากที่นี่เร็ว
ไร้สาระเหรอ ไร้สาระงั้นเหรอ
ความยุติธรรมไม่ไร้สาระ
ไม่นะ
นี่ บาร์นส
พอดีเลยนะ จิม นายเหมาะจะตายที่นี่
ทุกคนจะต้องได้รู้
ว่าไม่มีใครหนีไป จากใบมีดของเพชฌฆาตได้
ไม่นะ
ไม่
นายจะต้องถูกพิพากษา
นายจะต้องถูกตัดสิน
รู้อะไรมั้ย ท่าน ผบ. ถ้าที่นี่เป็นโบสถ์
มันก็เป็นของผม
- ข้อตกลงของเรายังมีผลอีกห้าชั่วโมง - ฉันรู้น่า
คิดว่าจะชนะจริงๆ เหรอ ออสวอลด์
บาร์บาร่า คีนปกครองโลกอาชญากร
เรามีลูกน้องมากมาย แต่นาย...
นายตัวคนเดียว
จริงๆ แล้ว ฉันมีกองทัพตัวประหลาด ของฮิวโก้ สเตรนจ์อยู่ใต้อาณัติของฉัน
แต่ถึงฉันจะตัวคนเดียว นายก็ยังสู้ฉันไม่ได้อยู่ดี
- เดี๋ยวเราก็รู้ - ฉันก็คิดแบบนั้น
- ถ้าจะเอาอะไรก็บอกนะคะ - โอเค
- ลี คุณมาทำอะไรที่นี่ - ฉันแค่แวะมาเอาของนิดหน่อย
คุณเห็นฉัน คิดว่าฉันได้ยินเรื่องบาร์นส เลยแวะมาช่วยงั้นเหรอ
แล้วผมคิดผิดรึเปล่า
ฉันแค่บังเอิญมาผิดเวลา
ถ้าฉันได้ยินข่าวก่อน ฉันคงไม่มาหรอก
- ฉันเบื่อที่นี่เต็มทนแล้ว - คุณก็พูดแบบนี้ตลอด
บาร์นสรักสถานีตำรวจนี้ แต่วันนี้เขากลับอยากจะทำลายที่นี่
เพราะเขาติดเชื้อ
หรือบางทีเขาอาจจะพบความจริงที่ว่า ความยุติธรรมไม่มีจริง
ดูอย่างคุณสิ คุณไม่เห็นต้องชดใช้ ในสิ่งที่คุณทำเลย
แต่ฉันว่านั่น คงเป็นข้อแตกต่างระหว่างเรา
เพราะฉันพร้อมจะชดใช้ในสิ่งที่ฉันทำ
หมายความว่าไง คุณทำอะไรลงไป
ไม่มีอะไร ไม่สำคัญหรอก
เฮ้ย จิม
คนซ่อมนกฮูกบอกว่า เขาต้องใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมง
- ลีมาทำอะไรเหรอ - ฉันก็ไม่รู้
แต่ว่านะ ฮาร์วีย์
ถ้าเรารู้ที่อยู่ของพวกมันเมื่อไหร่ เราต้องพร้อมบุกทันที
การตายของแคธรีน มีแต่จะทำให้สภาโกรธเคือง
- บีบให้ผู้นำของพวกมันเร่งลงมือ - เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
ยังมีคนที่ตำแหน่งสูงกว่า ยัยนั่นเหรอ ใครกัน
ฉันไม่รู้
เอาเลย บรูซ
สภานกฮูกต้องชดใช้ สิ่งที่พวกมันทำลงไป
นี่เป็นทางเดียว
ขอบใจ
บอกฉันสิ เธอรู้สึกยังไง กับการตายของพ่อแม่
ผม...
ไม่รู้สึกอะไรเลย
ทาลอนทำงานให้สภา มาตั้งแต่สภาเริ่มก่อตั้ง
สภาเก็บพวกเขามาจากบ้านเด็กกำพร้า ฝึกฝนพวกเขา
สิ่งที่ฉันทำกับเธอ
คือสิ่งที่สภา ทำกับทาลอนมากว่า 200 ปี
แต่กระบวนการของพวกเขา ไม่ใช่แค่การลบความรู้สึก
ตัดนิ้วที่สั้นที่สุด ที่มือซ้ายของนายซะ
ฉันสั่งให้เขากินมันดีมั้ย
ถ้าฉันสั่ง เขาทำแน่
ไปทำแผลซะ
เห็นมั้ย บรูซ
ความเจ็บปวดในอดีตทิ้งร่องรอยไว้ในใจเรา แต่มันก็ทำให้เราเป็นเรา
ถ้าเเอาความเจ็บปวดออกไป จิตใจเธอก็เป็นเหมือนแก้วเปล่าให้ฉันเติมน้ำ
ฉันเล่าความจริงให้เธอฟังแล้ว บรูซ
เราจะทำลายสภานกฮูก
และเพื่อการนั้น เธอต้องกลายเป็น อาวุธที่สมบูรณ์แบบ
เธอจะทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่างใช่มั้ย
ครับ
เห็นมั้ย บอกแล้วว่าได้ผล
นี่ไงล่ะ อัลเฟรด เราจะได้ตามหาบรูซ แล้วจบเรื่องนี้สักที
อัลวาเรซ เรียกหน่วยจู่โจม
ฉันต้องการให้ตำรวจที่เข้าประจำการทุกนาย
พร้อมลุยในอีกสามสิบนาที
รออะไรอยู่ล่ะ
ผมจะมาบอกคุณว่า ผมเพิ่งได้รับแจ้งจากอาร์แคม
บาร์นสหนีไปแล้ว ฆ่าจนท.ไปสามนาย
เขากำลังลอยนวล
ตดยังไม่ทันหายเหม็นเลยนะโว้ย
ยังมีอีกนะ
ตู้นี่มาทำอะไรตรงนี้ มันควรจะอยู่ที่ห้องทำงานของลูเชียสสิ
เขาคงย้ายมันมา เห็นบอกว่าต้องทดลองบางอย่าง
ตัวอย่างเลือดที่เราได้มา จากฮิวโก้ สเตรนจ์
- หายไปหมดเลย - ลูเชียสเอาไปล่ะมั้ง
มีแค่พวกนายที่มีรหัสนี่นา
ใช่
ไม่สิ ลีก็มีรหัสเหมือนกัน
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย